بهرام كه گور مي گرفتي همه عمر ديدي كه چگونه گور بهرام گرفت
(گور) اول به معناي ”گور خر“ و (گور)دوم به معناي”قبر“است.
آفرين جان آفرين پاك را آنكه جان بخشيد و ايمان خاك را
(آفرين)اول به معناي ”درود“ و (آفرين)دوم به معناي” آفريننده“ است.
بيا و برگ سفر ساز و زاد ره بر گير كه عاقبت برود هر كه او زمادر زاد
(زاد ) اول به معناي ”توشه“ و (زاد ) دوم به معناي ”زاده شدن و ولادت “ است.
عشق شوري در نهاد ما نهاد جان ما در بوته ي سودا نهاد
(نهاد) اول به معناي ”باطن و سرشت“ و (نهاد ) دوم به معناي ”گذاشت“ است.
سپاس و آفرين ايزد جهان آفرين راست.
(آفرين) اول به معناي ”درود “ و (آفرين )دوم به معناي” آفريننده“ است.

align=center]align=left] صبحدم ناله ي قمري شنو از طرف چمن تا فراموش كني فتنه ي دور قمري
”قمري و قمري “ :جناس ناقص
بايد با رفت گرد از طور سينيت بايد به سينه رفت زين جا تا فلسطين
”رفت و رفت“ :جناس ناقص
ابر بهاري را فرموده تا بنات نبات در مهد زمين بپرورد.
”بنات و نبات “ : جناس ناقص
محبوسم و طالع است منحوسم غمخوارم و اختر است خونخوارم
”محبوس و منحوس“ :جناس ناقص
عطا از خلق چون جويي ، گر او را مال ده گويي
به سوي عيب ، چون پويي، گر او را غيب دان بيني
”عيب و غيب “ : جناس ناقص